Welkom
Carnac is een gids voor de professional die bewust op zoek is naar waarde en eigenwaarde in zijn werk. De oorspronkelijke aanpak van Carnac leidt tot prikkelende confrontaties in een veilige omgeving. Reflectie en zingeving zijn ons uitgangspunt.
Met drie kernactiviteiten wil Carnac haar missie bereiken: Coaching, Trainingen en Locatieverhuur.
Coaching ondersteunt individuen en teams bij het vinden van zingeving in werk.
Trainingen omvat diverse concepten voor teams in organisaties gericht op het activeren van inspiratie en zingeving.
Locatieverhuur gaat over ons pand aan de Bloemgracht dat door kleine en grote groepen gehuurd kan worden. De verzorging is afhankelijk van de wensen van onze opdrachtgevers, van eenvoudig tot uitgebreid.
Voorwoord Marjan
Rituelen, raakvlakken en regels
Wanneer we aan rituelen denken, koppelen we dat al snel aan religies en aanverwante zaken.
Maar ook wijzelf hebben van die doodgewone rituelen om ons leven structuur te geven. Zo heeft iedereen zo zijn eigen manier om de dag beginnen. Vanaf het moment van opstaan gaat bij de een als eerste het koffieapparaat en de tv aan, de ander doet zijn dagelijkse oefeningen en springt daarna onder de douche en een derde wekt eerst zijn kinderen liefdevol om vervolgens de ontbijttafel te dekken.
Op weg naar het werk herhaalt de gewoonte zich ook iedere dag. De make-up of het scheerapparaat in de auto, een bepaalde trein of lekker wakker worden op de fiets. Of eerst langs crèche of school om de kinderen af te leveren.
Klaarblijkelijk is het prettig om de dag zo gestructureerd mogelijk te beginnen. Dat de gewoontes op het werk ook zo aanwezig zijn, beseffen we vaak niet:
Beloningsstructuren, de rollen die we spelen, of er wel of geen inspraak is, hoe de lunch genuttigd wordt tot en met de wekelijkse borrel.
Alles kent zijn do’s and don’ts. Het is een veilig niet-na-hoeven-denken gebeuren. Eigenlijk zijn we echte gewoontedieren die de dagelijkse routine als prettig ervaren.
Je kent ze vast wel: ze hebben gesolliciteerd, zijn enthousiast en hebben de mouwen opgestroopt als ze binnenkomen. Maar na een paar maanden is daar weinig van over. Regels en rituelen hebben hen gekortwiekt en zijn inspiratie beknot.
Het is wonderlijk, de laatste die een organisatie binnen komt past zich als eerste aan. Maar was die laatste persoon juist niet binnengehaald omdat hij bijzondere kwaliteiten had, creatief met veranderingen kon omgaan, of omdat iemand van zijn kaliber nog niet in huis was?
Kan het zijn dat de laatste door die aanpassing juist zijn creativiteit als eerste kwijtraakt?
Volgens mij zijn al die persoonlijke aanpassingen funest voor de persoonlijke creativiteit en het autonoom functioneren in een organisatie.
Daarom kiezen steeds meer mensen er voor om het ‘negen tot vijf’ stramien los te laten en voor zichzelf te beginnen. Om vervolgens, door zelf de spelregels te bepalen, een bepaald gevoel van vrijheid te ervaren. Ook zijn er starters die samenwerkingsverbanden aangaan met anderen met wie de raakvlakken voelbaar kloppen. Dat dat op den duur ook weer kan gaan benauwen is niet echt verwonderlijk. Dominantie, diverse opdrachtgevers of verschil van inzicht kunnen de samenwerking op den duur beknellen.
Maar discipline en aanpassing kunnen je óók helpen bij je persoonlijke groei. Kijken waar de weerstand vandaan komt en daar iets meedoen is misschien wel een nog grotere uitdaging dan weglopen en je eigen weg kiezen. Maar ik geloof dat niemand zomaar opgeeft. Daar gaat altijd een periode van twijfel en zoeken aan vooraf. Loslaten is daarna dan een grote opluchting. En het opnieuw richting geven aan je leven, waarin je je eigen rituelen en regels bepaald, een inspirerende opdracht.
Marjan van Lier.
